مقایسه دلزدگی زناشویی در زنان متأهل یائسه و عادی

چکیده فارسی

پژوهش حاضر باهدف مقایسه دلزدگی زناشویی در زنان متأهل یائسه و عادی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی - علی مقایسهای بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه زنان متأهل سنین 40 الی 60 سال در منطقه 6 تهران تشکیل دادند. حجم نمونه 60 نفر (30 نفر از زنان متأهل یائسه و 30 نفر از زنان عادی) به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. از پرسش‌نامه دلزدگی زناشویی پاینز (1996)، برای جمعآوری دادهها استفاده شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین دو گروه تفاوت معناداری در متغیر دلزدگی زناشویی و ابعاد آن وجود داشت (p<0/01). زنان متاهل یائسه از دلزدگی زناشویی (خستگی عاطفی، خستگی روانی و خستگی جسمی) بیشتری به نسبت زنان متاهل عادی برخوردار بودندp<0/01)). یافته‌های این پژوهش بیانگر آن است که یائسگی می‌تواند به‌عنوان یک دوره تأثیرگذار در کیفیت روابط زناشویی زنان متأهل ایفای نقش کند. افزایش دلزدگی زناشویی و مؤلفه‌های آن (خستگی عاطفی، روانی و جسمی) در میان زنان یائسه نشان می‌دهد که تغییرات زیستی، روانی و اجتماعی مرتبط با این دوره، نیازمند مداخله‌های روان‌شناختی و آموزشی ویژه است. بر این اساس، مشاوران خانواده و درمانگران زوجی می‌توانند با اجرای برنامه‌های توانمندسازی هیجانی، آموزش مهارت‌های ارتباطی و مدیریت استرس، به بهبود سازگاری زناشویی و پیشگیری از فرسودگی عاطفی در این گروه از زنان کمک نمایند. همچنین، طراحی کارگاه‌های حمایتی برای افزایش آگاهی همسران نسبت به تغییرات دوران یائسگی و ارتقای همدلی متقابل می‌تواند عاملی مؤثر در کاهش تنش‌های زناشویی و تقویت انسجام خانوادگی باشد