حمایت اجتماعی و سلامت روان در جوانان ایرانی (نقش میانجیگر استرس ادراک شده)

چکیده فارسی

حمایت اجتماعی به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود سلامت روان شناخته میشود؛ با این حال، سازوکارهای زیربنایی این رابطه همچنان نیازمند بررسی های بیشتر است پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجیگر استرس ادراکشده در رابطه بین حمایت اجتماعی و عاطفه مثبت، اضطراب و افسردگی در میان جوانان ایرانی انجام شده استاین مطالعه با الهام از نظریه استرس و مقابله لازاروس و فولکمن، بر نقش تعیینکننده حمایت اجتماعی در ارزیابی رویدادهای استرسزا و مدیریت فشارهای روانی ناشی از چالشهای اقتصادی و اجتماعی اخیر در ایران تأکید دارد در این پژوهش مقطعی که در تیرماه 1404 انجام شد، 624 جوان ایرانی در محدوده سنی 18 تا 35 سال از طریق پرسشنامه های آنلاین شرکت کردند. شرکت کنندگان مقیاس های مختلفی از جمله مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراکشده، مقیاس استرس ادراکشده، زیرمقیاس عاطفه مثبت و زیرمقیاسهای افسردگی و اضطراب را تکمیل کردند .فرضیه های پژوهش با استفاده از تحلیل رگرسیون و مدلیابی معادلات ساختاری مورد آزمون قرار گرفتند نتایج مطابق با فرضیه ها نشان داد که استرس ادراکشده به طور معناداری رابطه بین حمایت خانواده و افراد مهم دیگر را با عاطفه مثبت، اضطراب و افسردگی میانجیگری میکند حمایت خانواده و افراد مهم دیگر، با کاهش استرس ادراکشده، منجر به افزایش عاطفه مثبت و کاهش اضطراب و افسردگی میشود از سوی دیگر، استرس ادراک شده در رابطه بین حمایت دوستان و متغیرهای سلامت روان نقش میانجیگر معناداری نداشتاین یافته ها پیامدهای مهمی برای طراحی مداخلات روانشناختی و اجتماعی با هدف تقویت سلامت روان جوانان در ایران دارد و جهت گیری های تحقیقات آینده را مشخص میسازد.