بررسی اثرات انعطاف‌پذیری عصبی هنرهای نمایشی (درام‌تراپی) بر بهبود مهارت‌های کارکردهای اجرایی در کودکان نارساخوان

چکیده فارسی

نارساخوانی به عنوان یک اختلال عصبی-رشدی، علاوه بر مشکلات خواندن، اغلب با نقص‌هایی در کارکردهای اجرایی مانند بازداری، حافظه فعال و انعطاف‌پذیری شناختی همراه است. این مرور نظام‌مند با تحلیل 42 مطالعه، اثربخشی مداخلات هدفمند بر کارکردهای اجرایی (به ویژه رویکردهای ترکیبی و دیجیتال) را در بهبود مهارت‌های خواندن و شناختی کودکان نارساخوان بررسی کرده و شواهد مرتبط با تغییرات انعطاف‌پذیری عصبی را ارزیابی می‌کند. یافته‌ها حاکی از آن است که مداخلات چندوجهی (مانند ادغام آموزش شناختی با تمرینات حسی-حرکتی) و برنامه‌های رایانه‌ای، منجر به پیشرفت‌های معناداری در کارکردهای اجرایی و مهارت خواندن می‌شوند و این بهبودها با نشانگرهای عصب‌شناختی انعطاف‌پذیری عصبی، مانند افزایش اتصال کارکردی در شبکه‌های توجهی و اجرایی مغز، همراه هستند. اگرچه چارچوب نظری از پتانسیل مداخلات خلاقانه‌ای مانند درام‌تراپی در درگیر کردن همزمان حیطه‌های شناختی، هیجانی و اجتماعی حمایت می‌کند، شواهد تجربی با معیارهای عینی در این زمینه اندک است و شکاف پژوهشی شواهد تجربی به شدت به چشم می‌آید. محدودیت‌های اصلی ادبیات موجود شامل ناهمگونی روش‌شناختی، حجم نمونه‌های کوچک و فقدان پیگیری‌های بلندمدت است. این مرور بر ضرورت ادغام ارزیابی‌های چندسطحی (رفتاری و عصب‌شناختی)، طراحی مداخلات شخصی‌سازی‌شده و انجام پژوهش‌های آینده‌نگر با استفاده از روش‌های مقرون ‌به‌ صرفه‌تر تصویربرداری عصبی برای درک بهتر مکانیسم‌های تغییر و بهینه‌سازی راهبردهای توانبخشی تأکید می‌ورزد