اثربخشی درمان شفقت ورزی بر خودکنترلگری مادران کودکان مبتلا به اوتیسم

چکیده فارسی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شفقت‌ورزی بر خودکنترلگری مادران کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم انجام شد. این مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه کنترل، بر روی ۳۰ مادر دارای فرزند مبتلا به اوتیسم در شهر رودسر اجرا گردید. شرکت‌کنندگان به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت درمان مبتنی بر شفقت‌ورزی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه خودکنترلی تانجی و همکاران (2004) بود که در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون تکمیل شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون کوواریانس نشان داد که درمان شفقت‌ورزی موجب افزایش معنادار خودکنترلگری در مادران گروه آزمایش شده است (001/0>P). بر اساس نتایج، درمان شفقت‌ورزی با کاهش خودانتقادی، بهبود تنظیم هیجان، تقویت امنیت هیجانی و بازسازی شناختی، توانایی مدیریت هیجان‌ها و رفتارها را ارتقا می‌دهد. یافته‌ها با نتایج پژوهش‌های پیشین در حوزه اثربخشی شفقت‌ورزی بر شاخص‌های روان‌شناختی همسو بوده و از کاربرد این رویکرد به عنوان راهکاری مؤثر برای ارتقای سلامت روان و کیفیت زندگی مادران کودکان اوتیسم حمایت می‌کند