بررسی اثربخشی آموزش "حکمرانی خوب" در مدرسه بر مشارکت اولیا و پاسخگویی اجتماعی

چکیده فارسی

هدف و مسئله: مهمترین مسأله پژوهش حاضر( بررسی اثر بخشی آموزش " حکمرانی خوب" در مدرسه بر مشارکت اولیا و پاسخگویی اجتماعی) است. روش شناسی: از آنجایی که پژوهش حاضر به دنبال کاربرد (آموزش " حکمرانی خوب" در مدرسه بر مشارکت اولیا و پاسخگویی اجتماعی) است، به لحاظ هدف از نوع کاربردی است و از آنجایی که به تبیین و توصیف (اثر بخشی آموزش " حکمرانی خوب" در مدرسه بر مشارکت اولیا و پاسخگویی اجتماعی) پرداخته است، به لحاظ طرح پژوهشی از نوع توصیفی است، به لحاظ رویکرد نیز از نوع کیفی است و به لحاظ استراتژی گردآوری داده های پژوهش از نوع کتابخانه ای به شمار می رود. جامعه آماری پژوهش حاضر را( مدیران، معلمان و اولیای مدارس) تشکیل می دهد، که موضوع پژوهشی حاضر به آنها برمی گردد. ابزار اندازه گیری مورد استفاده در این پژوهش شامل کلیه منابع علمی اعم از مقالات پژوهشی و کتب مربوط به (آموزش "حکمرانی خوب" در مدرسه بر مشارکت اولیا و پاسخگویی اجتماعی) است که کاملا مرتبط با موضوع پژوهشی بوده و روایی محتوایی آنها مورد تایید متخصصان دانشگاهی قرار گرفته است. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش نیز از روش تحلیل محتوای داده های کیفی منابع علمی مرتبط با موضوع پژوهش(محتوایی آموزشی، مقالات و کتب مرتبط با موضوع) استفاده شده است، بر این اساس ضمن بررسی تک تک منابع علمی مرتبط با موضوع، پاسخ هر یک از سوالات پژوهش از منابع علمی مربوطه استخراج گردید، ضمنا کلیه تحلیل ها با بهره گیری از مدل زبان ماشین(MLM) انجام شده است. یافته ها: آموزش حکمرانی خوب، مشارکت اولیا را از سطحی نمادین به مشارکتی فعال،ساختارمند و موثر در ابعاد آموزشی، تربیتی و مدیریتی ارتقا می‌دهد و نقش آنان را از "نظاره‌گر" به "شریک" بدل می‌کند. این آموزش، پاسخگویی اجتماعی مدرسه را از طریق نهادینه‌سازی شفافیت، گزارش‌دهی مستمر و تعاملی، و تبدیل انتقاد به موتور محرک بهبود، به طور کیفی تقویت می‌نماید. بین افزایش مشارکت اولیا و تقویت پاسخگویی اجتماعی یک رابطه دیالکتیکی و تقویت‌کننده متقابل برقرار است؛ به گونه‌ای که مشارکت، محرک پاسخگویی است و پاسخگویی افزایش‌یافته، انگیزه و عمق مشارکت را بیشتر می‌کند و این چرخه‌ در سایه آموزش حکمرانی خوب شکل می‌گیرد. نتیجه گیری: می توان نتیجه گیری کرد که آموزش حکمرانی خوب با تبدیل رابطه سنتی مدرسه و اولیا به یک "حکمرانی مشارکتی"، هم سبب توانمندسازی واقعی اولیا می‌شود و هم مدرسه را به نهادی پاسخگو، شفاف و بهبودیابنده تبدیل می‌کند.