اثربخشی درمان شناختی‌رفتاری در ارتقای خودکارآمدی و کاهش ولع مصرف در افراد وابسته به مواد

چکیده فارسی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی‌رفتاری (CBT) در ارتقای خودکارآمدی و کاهش ولع مصرف در افراد وابسته به مواد است. این مطالعه به‌صورت نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل افراد مراجعه‌کننده به مراکز درمان اعتیاد در شهر کرمانشاه بود که از میان آن‌ها ۴۵ نفر به‌صورت در دسترس انتخاب و در سه گروه درمان شناختی‌رفتاری، گروه‌های معتادان گمنام (NA) و گروه کنترل جای گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خودکارآمدی و پرسشنامه ولع مصرف بودند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که درمان شناختی‌رفتاری در مقایسه با گروه‌های NA و کنترل، به‌طور معناداری موجب افزایش خودکارآمدی و کاهش ولع مصرف شده است. این یافته‌ها نشان‌دهنده اثربخشی مداخله شناختی‌رفتاری در بهبود شاخص‌های روان‌شناختی مرتبط با درمان اعتیاد است و می‌تواند به‌عنوان روشی مؤثر در برنامه‌های درمانی مورد استفاده قرار گیرد.