اثربخشی بازی های آموزشی پرورش هوش میان فردی اجتماعی بر دوست یابی دانشآموزان دارای اختلال نارسایی توجه و بیش فعالی

چکیده فارسی

پژوهش حاضر باهدف اثربخشی بازیهای آموزشیپرورش هوشمیانفردیاجتماعی بر دوستیابی دانشآموزانی که اختلال نارساییتوجه و بیشفعالی دارند، انجام شد. پژوهش حاضر ازنوع نیمهآزمایشی بود. جامعه آماری دانشآموزان دارای اختلال نارسایی توجه و بیشفعالی مقطع ابتدایی سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ شهرستان کاشان بوده است. برای انتخاب نمونه از روش نمونهگیری در دسترس برگزیده شد، بدین صورت که ۳۰ نفر(۱۵ نفر در گروهآزمایش و ۱۵ نفر در گروه گواه) که در تستهای غربالگری اختلال نارساییتوجه و بیشفعالی پرسشنامهکانرز، معیارلازم را برای ورد به پژوهش کسب کردند. جلسات بازیهای آموزشیپرورشی هوشمیانفردیاجتماعی به شیوه گروهی و جمعی برای گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه، به صورت هفتهای دوجلسه به مدت ۴۵دقیقه برگزارشد و گروهگواه برای انتظار درجهت آموزش قرارگرفتند. ابزارها در جهت انجام پژوهش شامل پرسشنامهکانرز (۱۹۹۰) فرم معلمان، پرسشنامه رفتارجامعهپسند دوسچر (۱۹۸۶) و پرسشنامه دوست یابی ریسمنو بیلینگهام (۱۹۸۹) بودند. دادهها از طریق آمار توصیفی و تحلیلواریانس با اندازهگیری مکرر و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۳ مورد واکاوی دقیق قرار گرفتند. نتایج نشانداد که اثربخشی بازیهای آموزشیپرورش هوشمیانفردیاجتماعی بر دوستیابی دانشآموزان با اختلال نارساییتوجه و بیشفعالی موثر است(P<0/05). نتایج نشانداد که بازیهای آموزشیپرورش هوشمیانفردیاجتماعی درمرحله پیگیری با پیشآزمون تفاوت معناداری دارد(P<0/05). نتیجهگیری: با توجه به این یافتههای برگرفته از دادهها نتیجه گرفتهمیشود که بازیهای آموزشیپرورش هوشمیانفردیاجتماعی بر دوستیابی دانشآموزان دارای اختلال نارساییتوجه و بیشفعالی اثربخشی مثبت را دارد.