بررسی تأثیر حضور هفتگی بزرگسالان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در کمپینگ‌های تفریحی بر بهبود عملکرد رفتاری والدین و ارتقای کیفیت زندگی آنان

چکیده فارسی

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر حضور هفتگی بزرگسالان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در کمپینگ‌های تفریحی بر بهبود عملکرد رفتاری والدین و ارتقاء کیفیت زندگی آنان می‌باشد. این مطالعه به شیوه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل والدین بزرگسالان مبتلا به اوتیسم مراجعه‌کننده به مراکز توانبخشی شهر تهران در سال ۱۴۰3 بود که از میان آنان ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه کیفیت زندگی WHOQOL-BREF و مقیاس استرس والدین PSI-SF بود. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته در کمپینگ تفریحی هفتگی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل در این مدت هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد که حضور هفتگی بزرگسالان اوتیستیک در کمپینگ‌های تفریحی به طور معناداری باعث افزایش کیفیت زندگی والدین و کاهش استرس آن‌ها در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است ( 0.001 >p ) همچنین اندازه اثر محاسبه‌شده نشان‌دهنده تأثیر قوی این مداخله بر متغیرهای روان‌شناختی والدین بود. این یافته‌ها بر نقش مؤثر فعالیت‌های تفریحی ساختارمند در بهبود وضعیت روانی والدین و ارتقاء کیفیت زندگی خانواده‌های دارای فرزند اوتیستیک تأکید می‌نماید.